วันนี้ไม่มีเรียน ตื่นไม่เช้า แต่มีเวลาเหลือพอจะมานั่งทบทวนเรื่องราวของตัวเองในอดีต
ฉันกลับไปยังบ้านเก่าของฉันมา
และได้ค้นพบว่า...แต่ก่อนกรูเขียนบลอกมันส์กว่านี้นี่หว่า!
ที่เป็นอย่างนั้นเพราะว่าในตอนนั้นฉันใช้ภาษาพูดของฉันเองละเลงลงไป แต่ไหงพอเขียนมาเรื่อยๆ เยอะขึ้นๆ ภาษาเริ่มกระเดียดอยากทำตัวเป็นทางการ เหมือนวิญญาณนักนิติศาสตร์เข้าสิง --- ซึ่งมันไม่เหมาะกับฉันเลย พับผ่า!
เลยคิดว่าจะเริ่มกลับมาเขียนด้วยภาษาตลาดดังเดิม
(แต่ไม่รู้จะทำได้มั้ย เพราะมักจะลืมตัวกลับไปเขียนอะไรเน่าๆเหมือนเดิมบ่อยๆ)
เรื่องราวในบ้านเก่าที่อ่านกี่ทีแม่งก็ฮาก็คือเรื่องชีวิตประจำวันตอนไปอิตาลี มันมีเรื่องให้เจอทุกวัน ตั้งแต่วิ่งหนีโจรไปจนถึงเรื่องการใช้ชีวิตกระแดะกระเดียดของฉันเอง เวลาผ่านไปกลับไปอ่านทบทวนมันก็ยังดูมีชีวิตอยู่ตรงนั้น ไม่เก่าเลย...
เลยคิดว่า(อีกรอบ ไม่รู้จะย้ำคิดย้ำทำอีกกี่รอบกับการใช้ถ้อยคำเดิมๆ) ถ้าเป็นไปได้ อยากจะเค้นตัวเองให้เขียนเรื่องราวในแต่ละวันอีกครั้ง แต่ปัญหาเดียวคือรู้สึกว่าช่วงนี้ชีวิตนิ่งเป็นยาสลบมากๆ มีงานมีการก็ทำไป ถึงเวลากินก็กิน ถึงเวลาเที่ยวก็ไปเที่ยว วันๆไม่ค่อยได้กระจายน้ำลายออกจากปาก ภาษาไทยภาษาอังกฤษเริ่มพูดไม่เป็น แต่ก็ไม่ได้เศร้าสอยง่อยซึมอะไรนะ
อยากมีเรื่องตื่นเต้นบ่อยๆจัง
แน่ใจ?
No comments:
Post a Comment