12.14 น.
นานแค่ไหนแล้วที่ฉันหยุดเขียน
ความจริงนั้นเจ็บปวด แต่ความจริงก็คือความจริง
มันจะบังเอิญหรือตั้งใจ หากในวันที่ฉันไม่ได้มอง แต่กลับเห็น
มันจะบังเอิญหรือตั้งใจ หากในวันที่ฉันเฉยๆ บางอย่างกลับเติบโต
มันจะบังเอิญหรือตั้งใจ แม้ฉันไม่เคยรู้ว่าเธอคือใคร แต่กลับเข้าใจเธอทุกอย่าง
"Long story short", Kalok บอกกับฉัน
"เธอคือกระจกของเรา"
"ตลกสิ้นดี แต่แม่งดันใช่"
เราส่องกระจกเพื่อมองเห็นตัวเอง แต่จะมีสักกี่คนที่มองเห็นตัวเองอยู่นอกกระจก เดินไปด้วยกันได้ คุยกันได้ ยิ้มให้กันได้ โดยที่ไม่ได้ดูเป็นคนบ้าพูดกับตัวเองคนเดียว
สำหรับฉันมันคือความมหัศจรรย์ 1/150,000 (ที่ฉันบอกกับเค้า) ฉันเชื่อว่ามีฉันในอีก 150,001 คนต่อไปอีกหลายๆคน แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นนั่นคือ เราจะพบกันอีกหรือเปล่า
แว่น mykita, ปราบดา หยุ่น, henry matisse, juan miro, วรพจน์ พันธุ์พงษ์, the cooper union, ส. ศิวรักษ์, stefan sagmeister, tibor & maira, david carson, louis kahn, kandinsky, tadao ando, issey miyake, philippe starck, zen, muji, APC, madewell, j-crew, anthro, วัด, แม่น้ำ, ธรรมชาติ, เมืองเก่า, อดีต, ความเชื่อ, ศักดิ์ศรี, แบ่งปัน, เข้าใจ - แล้วให้คนอื่นบ้าง
เธอคือความจริงที่เคยฝัน
