หนาว

ในค่ำคืนอันหนาวเหน็บท่ามกลางถนนที่ว่างเปล่าปกคลุมไปด้วยหิมะที่กำลังละลายไร้ผู้คน ฉันอยู่อย่างเดียวดาย คงเป็นเพราะวันนี้ผู้คนต่างกลับบ้านไปหาครอบครัว เพราะมันเป็นวันคริสต์มาสตามประเพณีท้องถิ่นสินะ

แสงสว่างเพียงแหล่งเดียวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์คู่กายสาดกระทบใบหน้าที่หมดสิ้นไปแล้วซึ่งความรู้สึกใดๆ ทั้งที่เคยมี และคงจะไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นอีกต่อไปในภายภาคหน้า

ตอนนี้น้ำตาไม่ไหล แต่ใจได้นอนหลับสงบนิ่งเหมือนศพแช่แข็งไร้ซึ่งความคิด

มองไม่เห็นแสงสว่างที่รอคอย

ก้มหน้ากลับสู่ความเป็นเราพร้อมกับใจที่เป็นของเราหนึ่งเดียวคงดีกว่า

น้ำตาไหลรินอาบแก้มจนได้ คงดีไม่น้อย ดวงตาไม่ได้เปียกชื้นมานานแค่ไหนแล้ว ชีวิตนี้คงจะไม่มีอะไรมาทำร้ายความแข็งแกร่งของชีวิตเราได้เท่าความรู้สึกของเราที่พยายามแบ่งปันไปให้ใคร

จะสนใจไปทำไมหากอนาคตก็อาจเป็นเราที่อยู่เพียงหนึ่ง อาจจะไม่มีคำว่าสอง และต่อๆไป

คืนนี้นิวยอร์กยังสงบเหมือนเคยเช่นคืนก่อนๆ ขอบคุณนิวยอร์กที่ไม่เคยทำร้ายฉัน