สุขสันต์วันพ่อ

วันเสาร์ที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๒

ตื่นมาไม่ค่อยเช้าเมื่อเทียบกับเวลาที่นอนไปทั้งวันทั้งคืนของเมื่อวาน

โทรศัพท์อยู่ไหนนะ โทรหาพ่อดีกว่า

"ฮัลโหล"

"..."

"ฮัลโหล"

"ฮัลโหลลลล สุขสันต์วันพ่ออออ...แอ่กๆ"

"ขอบคุณๆ เป็นอะไรหนะเรา"

"ไม่ จะ บาย จ้า"

"ก็นอนไม่พอหนะสิ"

(รู้ได้ไงฟะ)

"ช่วงนี้สอบไฟนอลแล้ว"

"แล้วเป็นอะไร"

"เป็นเหมือนเดิมที่เคยเป็นตอนพ่อมาหนะแหละ"

"กินยารึยีง"

"กินแล้ว เหมือนเดิมเป๊ะ"

"เดี๋ยวเจมาแล้วพ่อให้โทรกลับหาเรา"

"ได้ๆ เดี๋ยวไปทำบุญก่อนนะ"

แล้วก็กลับมานอนซมทั้งวัน เค้าว่ากันว่าวันนี้เป็นวันที่หิมะตกวันแรกในนิวยอร์ก ฉันไม่มีโอกาสเห็น

มันมืดเกินไปที่จะมองออกไป

ฉันป่วยเกินไปที่จะออกไปเดินเล่น

ฉันชอบหิมะ

ความนุ่มนวลในการหล่นของมันเหมือนผู้ใหญ่ใจดี

พร้อมที่จะให้ฉันออดอ้อน ออเซาะอยู่นานแค่ไหนก็ได้

"เจจจจจจ พี่จีป่วย"

"เป็นอะไร"

"เป็นเหมือนที่เคยเป็นหนะ"

"แล้วกินยารึยัง"

(จะพูดเหมือนกันทำไม)

"กินแล้ว...จะไปทำบุญแหละ"

"ไปกับใคร"

"ไปกับพี่ๆที่เจไม่เคยเจอหนะ"

เค้าเป็นพี่ที่ดีกันหมดเลยนะ

แล้วก็พี่เหล่านี้เองแหละที่บอกฉันว่าวันนี้หิมะจะตก...

สุขสันต์วันพ่อ สุขสันต์วันหิมะตก