
ฉันเคยเป็นคนที่คิดถึงคนอื่นก่อนคิดถึงตัวเอง อยากให้คนรอบกายมีความสุขที่สุดจากสิ่งที่ฉันเป็นและมีเพื่อแบ่งปัน
แต่เวลาและการเติบโตได้สอนฉัน ว่าความสุขในสายตาของเราอาจจะไม่ได้เป็นความสุขในสายตาของคนอื่นก็เป็นได้
หลังการเรียนรู้ ฉันเปลี่ยนไป
ขอโทษที่วันนี้
ฉันไม่ใช่คนดี
ฉันไม่ใช่คนที่สมบูรณ์ทุกด้าน
ฉันไม่ใช่คนที่อยากทำให้ทุกคนมีความสุข
ฉันไม่ใช่คนที่จะทำเพื่อใคร
เพราะสุดท้าย หากความสวยงามที่ฉันมองเห็นมันเป็นเพียงเศษสวะในสายตาของคนอื่น มันคงถูกขว้างทิ้ง
และคนที่จะใจสลายที่สุดก็คือฉันเอง
วันนี้ฉันจึงรักตัวเองเป็นอันดับแรก
อยากทำให้ตัวเองมีความสุข
และความรักที่แม้ฉันเองมองว่ามันสวยงาม
อีกครั้งที่มันก็อาจจะเป็นเพียงสวะในสายตาของคนอื่นอยู่เช่นเดิม
แต่อย่างน้อย คราวนี้มันก็จะไม่โดนขว้่างทิ้งไปไหน. . .
เพราะมันอยู่กับตัวฉันเอง
มีคนเคยสอนว่า บางครั้งการแข็งแกร่ง หรือยืนหยัดได้ด้วยตัวเองมากเกินไป จะทำให้สุดท้ายเราเป็นคนไม่มีหัวใจ
ReplyDeleteแกอย่าเป็นขนาดนั้นเลยนะ เพราะว่าถึงจุดนั้นหัวใจของแกมันคงจะหนาวจนชาไปแล้วหละ
เราว่าเราเป็นอย่างนั้นแล้วแหละ
ReplyDeleteเราคิดมาตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วว่าสิ่งเดียวที่เรากลัวจากนิวยอร์กคือสิ่งนี้
แต่สิ่งนี้มันก็คือสิ่งที่ทำให้เราอยู่ต่อไปได้เรื่อยๆไม่ว่าคนรอบกายจะน้อยลงทุกทีๆไปเพียงใด
ปีนี้เพื่อนเก่าเราหายไป 90% แต่เราก็ยังอยู่ได้นะ