ฉันกลับไป Dia:Beacon มา
การเดินทางไปยังสถานที่เดิมครั้งที่สองนั้นต่างกับครั้งแรก ;
ฤดูกาลเมื่อครั้งนั้นหิมะกำลังเริ่มตก ฤดูกาลในวันนี้ใบไม้กำลังร่วงรา
ผู้ร่วมทางเมื่อครั้งก่อนมีเธอกับฉัน ผู้ร่วมทางในวันนี้มีฉันและคนอีกหลายคน
เรื่องราวระหว่างทางในครั้งนั้นเกิดนอกแผนทุกอย่าง เรื่องราวระหว่างทางในครั้งนี้เหมือนเกิดจากความระวังและตั้งใจ
ในวันเก่าไดอารีฉันลงท้ายด้วยปิจฉิมลิขิตหลายบรรทัด ในวันนี้ไม่มี ป.ล.
ฉันกำลังเปรียบเทียบสิ่งสองสิ่งที่เปรียบเทียบกันไม่ได้
มีเธอกับไม่มีเธอ ไม่มีทางเป็นเหมือนกัน
เพราะมีเธอ
เวลาทั้งวันนี้ที่ฉันใช้จึงมักหยุดอยู่กับที่ๆเราเคยไปด้วยกัน
มองต้นไม้ใบเหลืองอร่ามบนสนาม ก็เห็นเพียงภาพต้นไม้ยืนไร้ใบท่ามกลางผืนหญ้าขาวโพลนด้วยหิมะ
เดินผ่านโบสถ์เก่าข้างต้นไม้ใหญ่ ก็เห็นภาพเงาของเธอที่ขโมยกล้องถ่ายรูปไปจากมือฉันแล้ววิ่งไปยังถนนฝั่งตรงข้ามเพียงเพราะเธอเห็นความงามของโบสถ์หลังนั้นกับต้นไม่ใหญ่แล้วเธออยากให้มีฉันอยู่ในนั้น
ยืนมองแม่น้ำฮัดสันข้ามไปยังฝั่ง New Jersey ก็เห็นเธอวิ่งมาชวนกันไปปั้น snowman เล่นเพื่อให้ลืมหนาว
หากไม่มีเธอในวันนั้น วันนี้ฉันอาจจะไม่อยากกลับไปยังที่เดิมก็เป็นได้
สถานที่เป็นเพียงฉากละครที่รอคอยให้ผู้ร่วมทางสร้างสรรค์เรื่องราวขึ้นมาเกิดเป็นภาพประทับอยู่ในใจ
แต่ตัวละครแต่ละตัวเกิดมาด้วยหน้าที่และวาระไม่เหมือนกัน
สถานที่เดิมของเรายังอยู่ แต่วันนี้เธอไม่อยู่
คิดถึงเธอ ริวกิ.
No comments:
Post a Comment