ฉันหลงรักความหนาวเหน็บ
ปีนี้ลมหนาวพัดมาเร็วกว่ากำหนด มองดูผู้คนเริ่มเห็นเพียงชุดสีดำตามมาตรฐานของฤดูหนาวตัดกับใบไม้สีส้มของฤดูใบไม้ร่วง --- ดำ กับ ส้ม ก็ยังดีกว่า ดำ กับ ความว่างเปล่าของต้นไม้ที่ไร้ใบ อย่างน้อยมันก็ไม่เหงาจนเกินไปท่ามกลางความหนาวเหน็บที่มาเยือน
ฉันชอบเอามือที่เปลือยเปล่าออกมาลู่รับลม หนาว แต่มีความสุข ยิ้มได้ทุกครั้งที่ความเย็นเชียบเคลื่อนผ่านสัมผัสผิวกาย ฉันกำลังมีบุคลิกที่ตรงกันข้ามกับสิ่งที่ควรจะเป็นของคนที่โดดเดี่ยวลำพังท่ามกลางตึกระฟ้าสูงใหญ่กับหัวใจที่เหนื่อยล้า
แต่ใครจะสนใจความผิดปกติของฉัน
ฉันมันตัวคนเดียว
เสาร์ 7 พ.ย. 2552
วันเกิดหนูแหม่ม ฉันยังไม่ได้อวยพรเลย เพิ่งตื่นจากอาการเหนื่อยล้าของคืนวาน
พี่เก่งโทรมาตั้งแต่ 8.30 น. บอกว่ามากินข้าวเช้าแถวบ้านฉัน และอยากไปทำบุญด้วย แต่เนื่องจากมันเช้าเกินไป และฉันก็ยังไม่อยากตื่น ฉันเลยให้พี่เก่งกลับบ้านไปก่อนดีกว่า เพราะพี่เก่งก็ไม่ได้นอนมาทั้งคืนเนื่องจากไปส่งสาวที่สนามบินมาเมื่อเช้านี้ ถ้ามัวมารอๆกันต้องมีฝ่ายหนึ่งเป็นลมเพราะเหนื่อยล้าเป็นแน่
มินโทรมาก่อนฉันออกจากบ้านไปทำบุญ คุยกันตามประสาเพื่อนสาวที่แสนดี พร้อมฝากทำบุญด้วย
ฉันนัดกับพี่จิ พี่อาร์ตไว้แถวซุเปอร์มาเกตหน้าบ้านเพื่อแวะซื้อน้ำปาณะกันก่อน
วัดนี้เป็นวัดจะใช้คำว่าเครือเดียวกันก็ฟังดูธุรกิจเกินไป เอาเป็นว่าเหมือนเป็นสาขาของวัดปทุมวนารามที่ตั้งอยู่ข้างห้างสรรพสินค้าพารากอนนั่นเอง มีพระจำวัดอยู่ประมาณห้ารูป มีโรงเรียนสอนภาษาและวัฒนธรรมไทยสำหรับเด็กไทยที่เกิดที่อเมริกา มีพระแก้วมรกตประดิษฐานอยู่บนชั้นบนของอาคารจำลองวัด
เราถวายเป็นสังฆทาน เสร็จแล้วก็ขึ้นไปนมัสการพระแก้วมรกตกัน พร้อมคนบาปอย่างพี่อาร์ตเป็นคนตัวนำอยากเดินวนรอบสถูปเจดีย์ที่เป็นที่ประดิษฐานพระแก้วมรกตสามรอบ
อากาศหนาวเย็น เท้าเปล่า แต่กลับไม่รู้สึกหนาวเลยแม้แต่น้อย เพราะคอยบอกใจว่าหนาวแล้วมันก็จะผ่านไปอยู่ตลอดเวลา
พี่ๆติดใจเค้กช๊อกโกแลตเมื่อคืนในวันเกิดฉันที่เหลือให้ฉันหิ้วกลับบ้าน เลยขอมากินกันต่ออีกคนละชิ้น เสร็จแล้วก็ต่างแยกย้ายกันไป
พี่จิ -- ไม่สบาย กลับไปพักผ่อน
พี่อาร์ต -- ไปดู Documentary เกี่ยวกับ Michael Jackson กับพี่นพที่ Times Square
จี -- มานั่งต๊อกๆ keyboard อยู่นี่ จะออกไปทานข้าวกับพี่ฝรั่งตามที่พี่เค้าชวนมาก็ลังเลกลัวกลับมาจะเหนื่อยไม่ได้เก็บกวาดชีวิต เพราะพรุ่งนี้ต้องออกเดินทางแต่เช้าไป North New York วันจันทร์วงจรชีวิตยุ่งๆก็กลับมาอีกครั้ง แม้ยังไม่ถึงเวลานัด ณ ตอนนี้ ก็คงตัดสินใจไม่ไปดีกว่า
แล้วตอนนี้หละ หนาวขนาดไหนแล้ว
ReplyDeleteลองตอบมาให้จินตนาการหน่อยเดะ
จะตอบโพสท์มึง...เอ๊ะ เค้าห้ามใช้คำหยาบคายรึเปล่านะ ไหนลองพูดเพราะๆ
ReplyDeleteจะตอบโพสท์คุณบุ๋มทีนี่เอาเวลาทำการบ้านดิฉันไปเป็นกองเลยนะคะ
ที่คุณบุ๋มจะให้เขียนนั่นมันพรรณนาโวหารนะคะ จำได้มั้ยคุณครูเคยให้เขียนเป็นการบ้าน
ยังไงๆดิฉันก็เขียนไม่ออกค่ะ เขียนไปสามบรรทัดได้ จากครึ่งหน้า
หนาวแค่ไหน...มันหนาวลุ่มๆดอนๆหนะค่ะ เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว ไม่ค่อยแน่นอน อย่างวันนี้ไปตีเทนนิสมา ก็ร้อนเชียว อุตส่าห์ไปตี indoor รู้งี้ไปเล่น outdoor ในสวนสาธารณะดีกว่า
ไว้หนาวๆจริงๆจะบรรยายให้ฟังอย่างเป็นทางการนะคะ