ความสุขกับมดน้อย

ช่วงนี้เป็นฤดูใบไม้ผลิ ฝนตกเกือบทุกวัน ก็คงคล้ายหน้าฝนเมืองไทย

เวลาฝนตกที่โคราชทีไรมดจะเข้ามาทำรังในบ้านเป็นชุมนุมใหญ่ โดยเฉพาะในห้องน้ำ

ที่นี่ก็เช่นกัน แต่ไม่ได้เป็นชุมนุมมดใหญ่เหมือนตอนอยู่โคราช ที่นี่มีมดประมาณสามสี่ตัว

จากการสังเกตมันทุกๆวันคิดว่าเป็นมดหน้าเดิมๆแทบทั้งสิ้น

ความสุขเล็กๆน้อยๆที่พอหาได้ของฉันเกิดขึ้นที่ห้องน้ำเป็นประจำทุกวันวันละสองเวลา

เพราะเวลาฉันจะอาบน้ำทีไรจะต้องมีมดไม่หนึ่งก็สองตัวเดินไต่ไปมาอยู่ในอ่างอาบน้ำทุกครั้ง

ฉันเลยต้องช่วยเหลือชีวิตพวกมันไว้ก่อนด้วยการนำมันออกไปก่อนที่มันจะโดนน้ำท่วมตาย

วิธีการนำมันออกไปนั้นฉันก็พยายามเปลี่ยนเส้นทางเดินของมัน โดยจะไม่ถูกต้องตัว เพราะมันบอบบางกว่าที่เราจะประเมิณได้ แต่ในใจของมดน้อยคงรู้สึกรำคาญ คงอึดอัดคับคั่งว่าทำไมฉันถึงไม่สามารถเดินในที่ๆฉันอยากเดินได้ มันคงไม่รู้หรอกว่าการที่ฉันหาอะไรมากั้นไว้ไม่ให้มันเดินไปข้างหลัง เพื่อให้มันเดินไปข้างหน้าให้พ้นจากพื้นที่ที่น้ำจะไหลผ่านเป็นความหวังดี

หลายอย่างในชีวิตที่อาจไม่ถูกใจเรา แต่ถ้ามันเกิดจากความหวังดี ก็คงดีกว่าอะไรที่ถูกใจเราที่เกิดจากความหวังร้าย

ช่วงนี้ก่อนอาบน้ำทีไรนึกขำในใจคิดว่าตัวเองเป็นหัวหน้าหน่วยกู้ภัยมดทุกที

แล้วฉันก็พบความสุขเล็กๆน้อยๆจากการที่พอจะทำอะไรให้สิ่งมีชีวิตร่วมโลกอื่นได้บ้าง แม้จะเป็นชีวิตเล็กๆก็ตาม